- vervolg

Maar niet alleen de vakken waren anders, ik moest
aan nog veel meer dingen wennen. Op een
volkshogeschool krijg je niet alleen les, je woont,
je eet en je slaapt er ook. Ik was ingedeeld op een kamer
die ik moest delen met een ander meisje en haar hardingfele (Noorse
viool). Dat violen zoveel geluid produceren wist ik niet, maar ik leerde door mijn kamergenoot wel snel Noors praten.Het eten was ook heel anders. Fiskeboller (balletjes van visvlees), rijstepap, lapskaus (soort hachee), zalm. Gerechten die ik thuis nooit at. Er werden zelfs vier maaltijden per dag geserveerd. Maar alles went en alles werd heel gewoon. Na een paar weken voelde ik mij helemaal thuis op de volkshogeschool. Er waren altijd mensen om tot diep in de nacht mee te kletsen, leraren waren behulpzaam en aardig, de klaslokalen waren tot 11 uur ’s avonds nog open zodat je nog verder kon met foto’s ontwikkelen, muziek opnemen of voetballen.

Toen ik weer terug in Nederland was, drong pas echt tot me door hoe bijzonder het jaar op de volkshogeschool was geweest. Op de volkshogeschool kwam ik in aanraking met zoveel nieuwe dingen waarvan ik niet wist dat ze zo leuk zouden zijn. Ik kreeg de mogelijkheid om heel veel dingen te proberen, en ik ontdekte dat ik veel meer kon, en interessant vond, dan de vakken die ik op de middelbare school had gehad. Waar in Nederland kan je leren messen maken of je eigen skikleding leren naaien? Of in een nachtje in een sneeuwhol doorbrengen? Ook het samenleven met zoveel mensen was een hele bijzondere ervaring. Altijd mensen om je heen, soms vervelend, maar vaak ook heel fijn. Al met al een jaar om nooit te vergeten!

Everine Huese

Lees het verhaal van Theda, Margriet en Nienke>>>